ธรรมะ…ธรรมชาติ

คำว่า ธรรมะ ถ้าแปลตรงตัว ก็คือ ธรรมชาติ
การปฏิบัติธรรม คือการปฏิบัติให้เข้าถึงความจริงของธรรมชาติ เป็นการปฏิบัติให้เข้าถึงความดี ความถูกต้อง และความเหมาะสม
มนุษย์ผู้ประเสริฐ คือมนุษย์ผู้มีมนุษยธรรม มีคุณธรรม เป็นผู้ที่รักษาศีล 5 ได้
ศีล แปลว่าปกติ เป็นการกระทำที่เป็นปกติวิสัยของมนุษย์ผู้ประเสริฐ

เหตุที่ผู้ที่นับถือพระพุทธศาสนา แต่ไม่สามารถรักษาศีล 5 ตามคำสอนพระพุทธเจ้าได้ เพราะจิตขาดพลัง จิตขาดความหนักแน่นมั่นคงในการเอาชนะกิเลสในตน

กิเลสคืออะไร ?

คือ ความโลภ ความโกรธ ความลุ่มหลงมัวเมา เป็นอำนาจมืดในจิตใจ ทำให้จิตเศร้าหมอง
จิตที่ขาดพลัง จะเตลิดเพลิดเพลินไปด้วยอำนาจของตัณหาและความทะยานอยาก ไม่อาจต้านทานกิเลสที่ฝังอยู่ในใจ ตกเป็นทาสของกิเลส การทำทาน หรือ อ่านหนังสือธรรมะก็เป็นบุญและก่อให้เกิดความปีติอิ่มเอมใจชั่วครู่ แต่เมื่อถึงเวลาที่ถูกทดสอบ ก็พลั้งเผลอทำบาปกรรมได้

อยากให้จิตมีพลัง ต้องทำอย่างไร ?
ต้องฝึกสมาธิ

การฝึกสมาธิเป็นการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ทำให้จิตเกิดจิตตานุภาพ คือ
จิตมีพลังในการหยุดยั้งการทำความชั่ว มีพลังในการขับเคลื่อนชีวิตให้ประสบความสำเร็จ บนพื้นฐานของคุณธรรม เป็นความสำเร็จยั่งยืนที่นำความสงบสุขมาให้ชีวิต อีกทั้งยังมีพลังในการแก้ปัญหาโรคซึมเศร้า (Depression) ที่พบมากในปัจจุบันด้วย

ไม่เพียงเท่านั้น…
สมาธิยังเป็นการปฏิบัติธรรมขั้นกลาง ที่เป็นบาทฐานของการปฏิบัติขั้นสูง คือ วิปัสสนากรรมฐาน ที่มีพลังถึงขั้นทำให้จิตพ้นจากวงจรของการเกิด แก่ เจ็บ ตาย หรือที่เรียกว่า สังสารวัฏได้

อาจารย์อัจฉราวดี วงศ์สกล

คัดจาก:
ธรรมบรรยายคอร์สอานาปานสติ_2025